Bruidsmeisjes en een theedoos

Daar lag hij glimmend voor me in een doosje: een prachtige verlovingsring. Ernaast een blije, wat emotionele man met een hoopvolle glimlach. Mijn antwoord wat duidelijk!

Lees ook: Opnieuw verliefd – de klik met de bruidsjurk

En dan… Ons voorgenomen huwelijk had niet alleen invloed op de levens van mijn verloofde en mij, maar ook op de levens van onze dochters. We wisten heel goed dat we tijdens onze bruiloft niet alleen als man en vrouw zouden trouwen, maar ook als gezin. Onze vier meiden speelden daarom ook minstens net zo’n belangrijke rol tijdens onze bruiloft.

Samengesteld gezin

Zowel mijn (inmiddels) man Wouter als ik hebben twee dochters uit een eerder huwelijk. We wisten goed dat zij onze relatie konden maken of breken: wij vinden elkaar misschien wel leuk, maar onderling tussen ons zessen moet het ook nog klikken. Gelukkig deed het dat vanaf het eerste moment. De leeftijd zal ook meewerken: twee meiden van 10, een van 7 en de jongste van bijna 7. Voordat wij het zelf over trouwen hadden gehad, begonnen de meisjes er al over. Hun droom: bruidsmeisje worden.

Wensen

Dat zat dus wel goed tussen de meiden en ons. Tussen Wouter en mij zat het ook goed. Die bruidsmeisjesdroom kon in vervulling gaan. De reacties van de vier meisjes waren heerlijk. Ze waren zo blij! Niet alleen omdat wij gingen trouwen (bijzaak), maar de gil van mijn oudste dochter kon het niet beter verwoorden: ”Ja! Ik word eindelijk bruidsmeisje!”
“En daarna zijn we echt stiefzusjes!” riepen de meiden samen.
Vanaf toen kregen we regelmatig de ene na de andere mooie tekening en zelfgemaakte felicitatiekaartjes. Heel lief. Een aantal van die tekeningen hebben we dankbaar als versiering voor de feestlocatie gebruikt. Ook mochten de meiden onze cadeaukaartdoos – in de vorm van een huis – van ons mooi versieren en kleuren.

Catwalk

Een bruidsmeisje is niet compleet zonder jurk. Onze locatie was aan het strand. We wilden daarom geen traditionele jurkjes, het mocht wel wat luchtiger. De meiden mochten online hun mening geven over kans hebbende jurken. De meningen lagen ver uiteen: mijn oudste smolt bij traditionele jurkjes, wat werd afgedaan als tuttig door Wouters jongste. Uiteindelijk heb ik drie jurken online besteld. De woonkamer hebben we tot catwalk omgetoverd waar ze over mochten paraderen. We waren het unaniem met elkaar eens: een prachtig, wit-met-bloemen-jurkje van lichte stof van Guess was de winnaar. De outfit werd op de bruiloft nog aangevuld met een vrolijk kapsel (watervalvlecht), sandalen en pareloorbellen. Ze waren onmiskenbaar bruidsmeisjes.

punt
Foto gemaakt door het Fotohuisje

Fotomodel

Zoals ik in een eerdere blog al vertelde, hebben we met zorg een bruidsfotograaf uitgezocht. Zij legde met haar assistente de dag weer op journalistieke wijze. De wandeling die we over de markt van Naarden hebben gedaan, paste hier perfect bij. Bruidsmeisjes mogen altijd een beetje ondeugend zijn, dus bij de groente- en fruitkraam snoepten de vier meiden lekker een aardbei. Later de dag heeft de fotograaf de meisjes meegenomen naar het strand. Hier mochten zij zelf bepalen hoe ze op de foto wilden, met geweldige resultaten!

Ceremonie

Ik had zelf op internet gelezen over een ‘kinderakte’: toestemmingsformulieren voor kinderen tijdens de ceremonie. Ze waren tenslotte geen tekenende getuigen bij ons ja-woord, daar hadden we mijn beste vrienden en zwager voor gevraagd. De toestemming van de meiden lag emotioneel anders: zij gaven hiermee akkoord dat we een nieuw gezin vormen. Misschien zagen zij die diepere laag niet, maar wij wel.

Theedoos

Om de ceremonie compleet te maken, kregen de meiden ieder een ring van ons. Op de schoot van mijn getuige lag een grote, glazen theedoos met in totaal maar liefst zes ringen. Het was nog een zoektocht naar een ringendoos, want de meeste traditionele ringdoosjes zijn geschikt voor twee ringen en bieden dus geen plaats voor zes exemplaren. Met een bedje van glimmend vilt en een strikje er omheen, was het geheel toch een echte ringendoos geworden.
Mijn man gaf de ringen aan mijn dochters, ik gaf ze aan zijn dochters. Dit allemaal op de muziek van ‘Dochters’ van Marco Borsato. Menig gast heeft het niet drooggehouden (hoorde ik achteraf).
“We waren bij de geboorte van een nieuw gezin,” sprak een van onze genodigden.

Het laatste woord

“Beste dochters van Daphne, jullie moeder staat op het punt te trouwen met Wouter,
Dochters van Wouter, jullie vader staat op het punt te trouwen met Daphne.
Als jullie hier bezwaar tegen hebben mogen jullie het nu zeggen- of er verder het zwijgen toe doen,” sprak de ambtenaar met een semi-strenge stem onze dochters toe. De meisjes moesten een beetje lachen, keken ons geheimzinnig aan, maar tekenden gelukkig allemaal de kinderakte. Met z’n vieren sloten ze de ceremonie af met een klap met de hamer.
Wouters jongste dochter kwam na de ceremonie naar me toe gehuppeld.
“Wat nou als ik ‘nee’ had gezegd?” vroeg ze met een ondeugende glimlach.
“Dan had je het eerder moeten zeggen, dan hadden we erover gesproken. Maar je hebt er toch geen spijt van?” vroeg ik.
“Nee, natuurlijk niet!” en ik kreeg een dikke knuffel.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.