Ja ik wil trouwen. Is dat nou zo raar?

Eigenlijk weet iedereen in onze directe omgeving, en iedereen die mijn blog leest dat ik graag op een dag zou trouwen. En dan liever gisteren dan vandaag. Toen ik net begon met bloggen leidde dat tot veel vragen aan zowel mij, als vriendlief. Gingen we trouwen? Waarom begon ik met bloggen over zo’n onderwerp als we niet zouden gaan trouwen?

*Disclaimer: voor iedereen die nu denkt: ‘Dat heb ik ook gevraagd! Is ze dan beledigd? Moet ik me beledigd voelen?’ Nee, ik ben absoluut niet beledigd en ik snap zeker waar je vraag vandaan komt. Ik probeer de dingen die ik tegenkom in het leven met humor te benaderen, en daar is dit stuk uit ontstaan. Je mag me dus altijd vragen of ik graag wil trouwen, en waarom dan. Ik hoop dat jij als lezer je ook niet beledigd voelt!

trouwen

Trouwen is leuk

Niet iedereen leek te begrijpen dat ik iets wilde doen met mijn passie voor schrijven. Het schrijven over mezelf en wat ik elke dag meemaakte was leuk, en een uitlaatklep. Maar dat wilde ik niet altijd blijven doen. En trouwen is nou eenmaal een super leuk onderwerp. Mijn keuze was dan ook snel gemaakt, en dat riep een hoop vragen op.

Vriendlief hoeft zich niet te verantwoorden

Inmiddels hoeft vriendlief zich al lang niet meer te verantwoorden, behalve als er een raar artikel online komt over ondergoed, of prinsen op paarden. In feite merkt hij niet zo heel veel van zijn bloggende vriendin. Al die artikelen over trouwen, die leest hij toch niet.

Ik daarentegen mag mezelf steeds vaker verantwoorden. Nu mijn blog steeds meer bekendheid krijgt, gaan ook steeds meer mensen zich ertegenaan bemoeien. Dat vind ik enorm leuk, omdat het inzichten biedt die ik zelf misschien niet gezien had. Maar bij de vraag of ik dan zelf graag wil trouwen ben ik meestal toch wel benieuwd naar de vragen die daarop volgen.

‘Ja, ik zou best willen trouwen’

Is dan mijn antwoord, waarbij ik vaak al weet in welke richting de volgende vraag gaat. Dus meestal zeg ik nu maar direct dat je daarvoor met zijn tweeën moet zijn, en dat vriendlief nog niet op dezelfde golflengte zit. Dat is zijn goed recht natuurlijk, net zoals ik dat best een beetje jammer mag vinden.

Meestal buigt het gesprek daarna af richting het waarom van trouwen. Want het lijkt wel alsof niemand meer vrijwillig gaat trouwen tegenwoordig. Tenminste, zo lijkt het vaak in de gesprekken die ik heb. Trouwen doe je omdat het zo hoort, of omdat het handig is voor het nageslacht.

Het is een belofte, het is dé belofte

Ik wil trouwen omdat ik het zie als dé ultieme belofte naar elkaar om bij elkaar te blijven. Dat zorgt vaak voor kortsluiting, want ‘Ik weet toch wel dat twee derde van de huwelijken strand in een scheiding? Hoezo een belofte voor altijd?’

Noem mij maar ouderwets, en hopeloos romantisch, maar ik geloof dat het kan. En ik geloof dat ik de man heb gevonden waar ik oud mee wil worden. Ik weet ook niet wat het leven voor mij, voor ons, nog in petto heeft. Dus nee, ik kan ook niet met zekerheid zeggen dat we samen blijven. Maar waarom moet ik uitgaan van het negatieve, in plaats van het positieve? Waarom moet ik überhaupt uitleggen waarom ík wil trouwen? En waarom zijn bovenstaande redenen niet voldoende?

Veel meer redenen

Misschien heb ik nog wel veel meer redenen, maar deel ik die niet. Omdat ze persoonlijk zijn. Of omdat ik ze niet wil delen. Misschien wel omdat dat gevoel van willen trouwen voor mij niet in woorden te omvatten is. Dat ik dat zo belangrijk vindt, dat wordt niet altijd begrepen.

‘Je legt zo veel druk op je vriend, hij voelt zich vast verplicht om met je te trouwen.’ wordt er wel eens gezegd. Dat hoop ik niet, want we hebben dit uitgebreid besproken toen ik aan dit avontuur begon. Ik voel me toch ook niet verplicht om samen met hem platen te gaan maken, omdat hij veel met muziek bezig is?

Ik wil graag trouwen, het maakt niet uit waarom

Al zou ik alleen maar willen trouwen vanwege de mooie jurk, of omdat ik zijn achternaam aan kan nemen. Of vanwege het feestje met alleen maar leuke mensen. Wat maakt het uit? Als ik dat graag wil, waarom zou ik de gedachte van trouwen dan maar op moeten geven? Wees blij dat ik wil trouwen, het zorgt voor een hoop leuke artikelen én ooit een heel gaaf feestje. En dat wil toch iedereen?

Ik vind het niet erg dat mensen mij aanspreken over dingen die ze hebben gelezen op mijn blog. Of omdat ze vragen hebben over hoe ik dingen zelf zou willen. Het geeft inspiratie voor (dit soort) artikelen. En natuurlijk praat ik heel graag over trouwen, dus wil je een avond gevuld hebben? Stel dan een paar vragen en ik praat je de oren van het hoofd. Een vraag aan alle aanstaande bruidsparen: wordt jou vaak gevraagd waarom jullie gaan trouwen?

6 gedachten over “Ja ik wil trouwen. Is dat nou zo raar?

  1. Ik had er heel eerlijk gezegd nog niet eens bij stil gestaan dat hierdoor evt druk op jouw vriend kon staan. Maar gelukkig doet dat het niet! Ik sta er trouwens wel hetzelfde in als jij. Ik zou ook graag willen trouwen, gewoon omdat het idd gebaar is richting dat gevoel dat je deelt. En hopelijk versterk je de band er ook nog eens mee. Mijn vriend is er ook nog niet klaar voor, ik wacht…😬

    1. Haha, mooi dat je er niet bij stil had gestaan! Dat is een goed teken :). Leuk om te horen dat wij dezelfde ideeën hebben bij trouwen, ik hoop dat je niet te lang hoeft te wachten op je vriend 😉

  2. Gelukkig is iedereen vrij om te doen wat hij of zij wil. Ik wilde nooit trouwen. Ik ben ook niet getrouwd, het is geregistreerd partnerschap geworden, met een korte ‘ceremonie’ van 15 minuten zonder poespas. Tekenen en hup, naar huis om verder te klussen. Geen jurk, geen feest, geen gedoe. Het ging puur om het regelen van zaken waar we anders voor naar de notaris hadden gemoeten. Dit was makkelijker. Ik heb dan ook mijn eigen naam ‘gehouden’. Mijn gozer noemt zich nog wel eens meneer met-mijn-achternaam en dat vind ik echt grappig 🙂
    Dat we bij elkaar zouden blijven zoland het lekker gaat is een gegeven dat niet door een trouwpartij versterkt wordt. Maar ook niet verminderd: dus ga er voor als het trouwen je gelukkig maakt! (Geen garanties, weet je. Er is zoiets als een scheiding. Het papiertje en de belofte is niet voor eeuwig… Reality check 😉 )

    1. Inderdaad, iedereen is vrij om te doen wat hij/zij wil. En doe wat bij je past. Tof dat jullie precies hebben gedaan wat voor jullie goed voelde!

  3. Ik vind het fijn om te lezen dat je er over nadenkt. Maar ik heb nooit gedacht van wanneer ga je trouwen. Want iedereen heeft allerlei andere ideeën en plannen. En iedereen moet trouwen op zijn beste moment.

    Ik wens je veel geduld bij het wachten op je aanzoek. En plezier bij het schrijven van je leuke handige en leerzame blogs.
    Jij geeft vaak tips waar andere sites niet mee aan komen.

    1. Bedankt voor je lieve antwoord! Ik wacht nog even af en verzamel ondertussen de handigste tips 🙂 Fijn dat je er wat aan hebt!!

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.