Lieve papa

Lieve papa,

Ik vind het erg moeilijk om hier te vertellen wat de kanker allemaal met ons als gezin heeft gedaan. Daarom wil ik een paar dingen beschrijven die mij het meest zijn bijgebleven.

Laat ik beginnen met de dag dat mama en jij vertelden wat er aan de hand was, ik kwam uit school en had door de regen gefietst. Iets waar ik erg chagrijnig van was en daardoor lette ik ook niet echt op het feit dat jij en mama allebei thuis waren. Ik ben gaan douchen en kwam beneden in die afschuwelijk lelijke groene badjas. Niet veel later had ik het slechte nieuws gehoord en was vreselijk geschrokken.

Het volgende moment wat me heel erg bij staat is de eerste keer dat je aan de chemo ging. De chemo zag er helemaal niet uit zoals ik verwachtte. Maar aan de andere kant wist ik ook niet helemaal wat ik moest verwachten.

Na een aantal chemo’s begon je haar erg dun te worden en besloot je het er helemaal vanaf te halen. Dat staat me ook nog heel erg bij, omdat je écht geen hoofd hebt om kaal te zijn papa.

Het volgende moment dat me heel erg bij staat is het moment dat je op de intensive care terecht kwam. Ik heb het verhaal volgens mij al honderd keer verteld. Ik had mijn mobieltje thuis laten liggen en was dus heel blij dat ik een uurtje eerder uit was. Toen ik thuiskwam was het eerste wat ik deed mijn telefoon pakken en kijken of ik nog berichtjes had. Bleek dat ik zo’n zeven gemiste oproepen had. Ik vond het maar raar en wilde net terug gaan bellen toen mijn telefoon weer overging. Mieke, de conciërge van school belde me.

Daar snapte ik al helemaal niets van, want waarom zou die mij bellen? Toen ze zei dat Yolande naast haar stond en dat die wel zou vertellen wat er aan de hand was snapte ik er helemaal niets meer van. Het kwam gewoon niet in me op dat er iets fout kon zijn met jou. Yolande lichtte me snel in en zei dat ze mij en Fabian kwam halen. Ik heb opgehangen en ben meteen naar Fabian gerend om te zeggen dat er iets niet goed was en dat we naar het ziekenhuis moesten.

Eenmaal in het ziekenhuis hoorden we alles en niet veel later kwam de dokter binnen met nog meer schokkend nieuws. Het was niet zeker of je de komende 24 uur door zou komen. Al die tijd dat je op de intensive care lag is me sowieso wel het meest bij gebleven. Al die slangen die in je lichaam zaten. Je polsen die vastgemaakt waren aan het bed omdat je de beademing er uit wilde halen. Het was allemaal afschuwelijk.

Ook is me nog bijgebleven, alleen weet ik niet meer precies wanneer dat was, dat je op de kamer lag met Spongebob Squarepants. Zo noemden we hem in elk geval. Wat een apart type was dat en wat een lol hebben we gehad om die man.

De eerste keer dat je haar weer begon te groeien kan ik me ook goed herinneren, het was heerlijk zacht en ik zat de hele dag aan je hoofd.

Toen je klaar was met de chemo konden we eindelijk weer boven naar de wc, niet meer de ijskoude beneden wc.

Vanaf het moment dat ik hoorde dat jij ziek was had ik een nóg grotere hekel aan mensen die scholden met het woord kanker. Alleen begon ik ze er nu ook op aan te spreken, iets wat ik nu nog steeds doe.

Ik ben blij dat je helemaal beter bent en dat we niet meer bang hoeven te zijn dat het terugkomt. Ik hou van je papa, ook al zeg ik het niet altijd, het is wel zo.

7 gedachten over “Lieve papa

  1. Lieverd je bent een topper dat je dit hier zo neerzet. Echt respect en bewondering heb ik ervoor. Ik wens je sowieso het allerbeste en al het geluk van de hele wereld!

  2. Prachtig meid, en je ziet wel. Met de steun en liefde van de mensen die om hem geven, redden de mensen die het verdienen het wel. Gelukkig is alles weer goed met Freek en kunnen jullie nog jaren van elkaars gezelschap genieten!

  3. Bijzonder om dit te mogen lezen. Mijn vader heeft ook kanker gehad en is gelukkig ook nog steeds bij ons. Maar wat een heftige tijden waren dat. Nu 8 jaar later nog steeds elke 3 maanden een controle omdat zelfs de doktoren niet geloven dat die er nog is. Des te beter willen ze alles in de gaten houden!

    1. Wat fijn dat je vader er nog steeds is! En wat goed dat ze het zo vaak controleren. Mijn vader krijgt steeds minder vaak controles, wat soms ook wel een beetje spannend is. Er zijn een aantal momenten geweest waar we toch bang waren dat er weer iets was. Was gelukkig niet zo, maar zo’n controle kan dan net even extra rust geven.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.