Week in foto’s #32 Aruba – part 2: Liefde voor dit eiland

Zoals ik al schreef in part 1, kwam er nog een deel 2. Want niet alle foto’s pasten in 1 artikel. En dat terwijl ik dacht dat we niet zo veel foto’s hadden gemaakt. Alhoewel het in Nederland inmiddels alweer steeds kouder wordt en ik zelfs de kerstkriebels al in mijn hoofd heb kijk ik met veel plezier terug op de zonnige foto’s van onze vakantie op Aruba.

Op verschillende plekken op Aruba heb je borden met I <3 Aruba staan, en je hebt zelfs souvenirwinkels die zo heten. Vriendlief was al enthousiast foto’s aan het maken van het Aruba bord toen ik zei: ‘Ik wil ook op de foto met het bord!’

Na een diepe zucht mocht ik ook op de foto, maar samen op de foto zag hij niet zitten. In zijn eentje voor het bord trouwens ook niet.

Leguanen, hagedissen, krabbetjes

Ter hoogte van Oranjestad struikel je over de leguanen, of dat was in ieder geval vroeger zo. Omdat ik graag leguanen wilde spotten gingen vriendlief en ik naar Oranjestad. Gewapend met de camera liepen we een rondje en zagen al vrij snel de eerste 2 leguanen. Daar bleef het ook bij, alhoewel we wel enorme hoeveelheden hagedissen zagen tijdens de vakantie.

Wat is het water toch prachtig blauw op Aruba hè? Elke keer als we naar de zee gingen stond ik er weer van te kijken hoe ontzettend helder het water daar is.

De liefste familie

In het vorige fotodagboek vertelde ik al dat we bij familie mochten blijven en hoe fijn dat was. Als we wilden mochten we mee blijven eten en niets was hen te gek. Tegen het einde van onze vakantie hadden we bovenstaande gezellige maaltijd, heerlijk was dat. Het pastasausrecept van mijn schoonzus gebruik nu overigens thuis ook. Heerlijk vind ik het!

Escaperoom Aruba

Ik en vriendlief hadden allebei geen ervaring met een escaperoom. Vriendlief omdat hij niet zo van de sociale bezigheden is en ik omdat het er nog niet van was gekomen. Het was dan ook ontzettend leuk om dit als team op te lossen. Iedereen heeft een bijdrage geleverd aan het oplossen van de moord op boer John en wat waren we goed!

Aruba

We hebben een nieuwe aanwinst thuis! Hummer en ik schreef al over waarom wij een hondje adopteerden uit Aruba. Hier nam hij afscheid van zijn broertje. Het is een flinke uitdaging, een hond in huis. Vooral omdat Hummer stevige verlatingsangst heeft en het dus moeilijk is om hem alleen te laten. Maar hopelijk komt het met veel training goed.

Aruba

Hummer vindt vooral lange mannen eng en laten al die kerels in de schoonfamilie nou net ontzettend lang zijn. Maar hier mocht Hummer eindelijk geaaid worden. Niet dat Hummer veel keuze had, maar dat doet er niet toe.

Aruba

Al veeeeel te snel was het grote Aruba avontuur alweer voorbij. Wat vond ik het jammer, maar wat keek ik ook weer uit naar mijn eigen bed en het vieren van de herfst (en in de buurt komen van kerst). Als ik deze foto nu terug zie denk ik: wat was ik toch bruin. Dat is er allemaal alweer af. Zo jammer.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.